Με αρχή το ματς Deep Junior εναντίον του Μπανίκα θα ήθελα να καταγράψω κάποια πράγματα περισσότερο ως προσωπική εμπειρία που είχα με τα σκακιστικά προγράμματα και τον δρόμο που έχουν διανύσει τα τελευταία 20 χρόνια.

Το σκάκι είναι το αγαπημένο παιχνίδι των προγραμματιστών.

Από την εποχή του Spectrum με τα πλήκτρα - γομολάστιχα είχα εντυπωσιαστεί με το περίφημο Cyrus Chess και τον τρόπο που με αντιμετώπιζε, αλλά κι άλλους ισχυρότερους σκακιστές από μένα. Το πρόγραμμα τότε έχανε εύκολα εναντίον ενός έμπειρου παίκτη αλλά από τότε έχουν αλλάξει πολλά.
Οι ηλεκτρονικοί υπολογιστές έχουν ιδιαίτερη αδυναμία στο σκάκι, το ίδιο και οι προγραμματιστές που τους προγραμματίζουν. Θεωρούν το σκάκι ως το πρώτο σκαλοπάτι προς την τεχνητή νοημοσύνη ξεκινώντας με την προσπάθεια να αναγκάσουν την μηχανή να μαθαίνει από τα λάθη της.
Θυμάμαι ένα πρόγραμμα που είχε κυκλοφορήσει με τον τίτλο Kasparov’s Gambit και που σε κάθε μου βήμα πεταγόταν ο Κασπάροβ και μου έδινε συμβουλές τύπου “…αυτό δεν θα στο συμβούλευα”, “πολύ καλή κίνηση άσε με να το σκεφτώ” κ.τ.λ.
Οι περισσότεροι “μικρούληδες” 286 & 386 δούλευαν τότε με DOS και το πρόγραμμα ζητούσε να χρησιμοποιηθεί ΕMS memory από το φραγμό των 640 ΚΒ του DOS με αποτέλεσμα να κάνεις κάποιες χειρουργικές ρυθμίσεις στο σύστημα και το λειτουργικό δυστροπούσε.

Παράλληλα όμως υπήρχαν ισχυρότερα προγράμματα - που δεν είχαν αυτούς τους φραγμούς - όπως το Fritz 3.0, το Genius, και το εντυπωσιακό Chessmaster τα οποία όμως δεν αποτελούσαν ιδιαίτερη απειλή για τους ισχυρούς σκακιστές που με λίγη προσοχή ήταν εύκολη υπόθεση. Ατέλειωτες ήταν οι παρτίδες που παίζαμε εκείνο το καλοκαίρι με τον Στάθη Γαζή ο οποίος είχε εντυπωσιαστεί από τον Fritz τον οποίο δοκιμάζαμε.

Πως τον βλέπεις; ρώτησα τον Στάθη…
Σαν κομπιούτερ παίζει μου απάντησε γελώντας θέλοντας να τονίσει την αδυναμία της μηχανής να βρει ανθρώπινες κινήσεις. Παρ’ όλα αυτά ο Fritz απέσπασε αρκετούς βαθμούς απ’ όλους μας αλλά οι αδυναμίες του ήταν φανερές.
Το φινάλε το παίζει πολύ αδύνατα παρατήρησε ο Στάθης, κέρδιζε ο «μαζέτας» με Πη5, αλλά δεν το είδε!

Είναι ευρέως γνωστό πως τα σκακιστικά προγράμματα, έχουν τραγικές αδυναμίες στα φινάλε για αυτό κι αντλούν την γνώση τους γι αυτά από την βάση δεδομένων που ενδεχομένως να έχει εγκατασταθεί στον σκληρό δίσκο του υπολογιστή. Χωρίς αυτή είναι ανίσχυροι στο φινάλε.

Όλα τα παιδιά που ήμασταν εκεί προσπαθήσαμε να εκμεταλλευτούμε αυτή την αδυναμία και πηγαίναμε τον Fritz στο φινάλε - αν ποτέ φτάναμε σ’ αυτό - μήπως μπορέσουμε και κερδίσουμε. Όλοι όμως παραδεχτήκαμε για την επερχόμενη επίθεση των τεράτων της σιλικόνης. Σ΄ αυτό βοήθησε και το Διαδίκτυο.

Το σκάκι είναι το αρχαιότερο παιχνίδι στο Διαδίκτυο.

Από την δεύτερη φάση της ύπαρξής του, το Internet, είχε προορισμό την ανταλλαγή απόψεων μεταξύ καθηγητών αλλά και σπουδαστών στα Πανεπιστήμια των Η.Π.Α. Οι μελέτες των μελλοντικών επιχειρηματιών της Αμερικής βρίσκονται ακόμη θαμμένες στις απέραντες ηλεκτρονικές βιβλιοθήκες των Πανεπιστημίων. Κάπου εκεί θα βρούμε και το σκάκι που αναπτύχθηκε μέσω της γλώσσας προγραμματισμού C και μέσω αυτής γεννήθηκε ο Crafty ένα καθαρόαιμο UNIX σκακιστικό πρόγραμμα.
Μπορεί οι φοιτητές της Αμερικής να το ανέπτυσσαν και να έπαιζαν μαζί του μέσω του δικτύου αλλά εμείς το πρωτόδαμε στους διάφορους διακομιστές όπως το διάσημο Internet Chess Club.

Κινήσεις με ….πληκτρολόγηση

Θυμάμαι όταν είχα πρωτογνωρίσει το ICC δεν υπήρχαν ακόμη oι φαντεζί χρωματιστοί browsers Νetscape και Internet Explorer το διαδίκτυο ήταν μια απέραντη μαυρίλα (όπως το DOS) και ο χρήστης έπρεπε να γνώριζε εντολές του UNIX για «σερφάρει» στο Διαδίκτυο.
Μπαίνοντας στο ICC - έναν διακομιστή ο οποίος ουσιαστικά εκτελούσε τις απομακρυσμένες εντολές του χρήστη - μας καλωσόριζε με το γνωστό μήνυμα που έχουν ακόμη μέχρι σήμερα και μετά, τίποτα…. κενό.
Κάποιοι σου μίλαγαν, άλλοι σου ζήταγαν να παίξετε μαζί αλλά αν δεν γνώριζες τις εντολές δεν μπορούσες ούτε να απαντήσεις ούτε και να παίξεις.

Τελικά με τα πολλά κατάφερα να ξεκινήσω μια παρτίδα. Εμφανίστηκε μια σκακιέρα με ASCII γραφικά (γραμμές ενωμένες δηλαδή) ενώ τα κομμάτια ήταν τα αρχικά γράμματα τους: Κ, Q, N, κ.τ.λ. e2-e4 πληκτρολόγησα, e7-e5 μου απάντησαν και δώστου ν’ αλλάζει το «εκπληκτικό» γραφικό ASCII με την ταχύτητα … φωτός που μου πρόσφερε το 2400 μόντεμ που είχα τότε. Φρίκη…

Eκεί κάπου χωμένος ήταν και ο Crafty το σκακιστικό πρόγραμμα που ήταν πάντα πρόθυμο (και είναι ακόμη) να παίξει μαζί σου αν βέβαια πληκτρολογούσες γρήγορα. Ο Crafty ήταν θα λέγαμε το ρομπότ που εξυπηρετούσε άπαντες όταν δεν υπήρχαν υποψήφιοι ανθρώπινοι αντίπαλοι. Πολύ ισχυρός, έτρεχε κάτω από το φυσικό του περιβάλλον το UNIX εκεί που αναπτύχθηκε, και ήταν σχεδόν πάντα μέσα στους 10 πρώτους ισχυρότερους παίκτες.
Δεν μπόρεσα ποτέ να κερδίσω τον Crafty στο υψηλό του επίπεδο. Ήταν πολύ σκληρός για τα δόντια μου…

Τα χρόνια πέρασαν και τελικά εμφανίστηκαν oι φαντεζί χρωματιστοί browsers Νetscape και Internet Explorer ενώ το Internet ήταν πλέον … ανθρώπινο ή μήπως όχι…;
Ομοίως και το ICC που ντύθηκε με χρώματα χάρις στην εφαρμογή η οποία το υποστήριζε το πασίγνωστο BlitzIn. Επιτέλους, ποντίκι!

Μπορούσαμε να παίξουμε 3λεπτα, 2λεπτα, ακόμη και 1λεπτο χάρις στο ποντίκι. Τι σου είναι η εξέλιξη…
Τον Crafty όμως δεν μπορούσαμε να τον αντιμετωπίσουμε είχε φτάσει στην έκδοση 10 και φάνταζε πολύ ισχυρός με το εντυπωσιακό ELO 2800-2900. Υπήρχαν κάποιοι τολμηροί γκράντμαίτρ που άλλοτε τα κατάφερναν κι άλλοτε έσπαγαν τα μούτρα τους πάνω στον φιλικότατο κατ’ τα άλλα Crafty ο οποίος σε καλωσόριζε με το μήνυμα πριν ξεκινήσει η παρτίδα. «Ηello from Crafty 10.5 ! Have a good time».

Σιγά - σιγά εμφανίστηκαν κι άλλα σκακιστικά προγράμματα εκεί, όπως ο Fritz, και ο Ηiarcs, σαν τον Crafty όμως κανένα. Τον Crafty μπορείτε να τον αποκτήσετε δωρεάν σε κάθε γωνιά του Internet που ασχολούνται κυρίως με μελέτες ανάπτυξης ανοικτών λειτουργικών όπως το Linux, BSD, UNIX κ.τ.λ. Υπάρχει και σε έκδοση για Windows αλλά δεν είμαι τόσο βέβαιος για την δυναμικότητα του. Ο λόγος φαντάζομαι είναι πως επειδή στα Linuxoειδή λειτουργικά η διαχείριση της μνήμης γίνεται σαφέστατα καλύτερη, κατά συνέπεια και Crafty θα πρέπει να λειτουργεί καλύτερα.

Fritz 5.0, Junior & Ηiarcs τα κτήνη με την αθώα μορφή.

Όταν επιτέλους ξεφύγαμε από το DOS (όχι όμως και πολύ) με την έλευση των Win95, παράλληλα εμφανίστηκαν τα παραπάνω προγράμματα. Το περιβάλλον τους ήταν απλό και λιτό ενώ η σκακιέρα ασπρόμαυρη όπως το γνωστό παρουσιαστικό της Chessbase.
Xμ…! Μόλις δοκιμάσαμε να παίξουμε τα πράγματα μεταμορφώθηκαν. Το γκρίζο περιβάλλον του προγράμματος γέμισε με βαθιές σκέψεις και βαριάντες και το «θηρίο» έδειχνε τα δόντια του. Το πρόγραμμα συνοδευόταν και από μια βάση δεδομένων από 350.000 παρτίδες ή παραπάνω κι όλα έδειχναν πως οι μηχανές έπαιρναν την εκδίκησή τους.

Τα φιλαράκια μου «οι μόνιμοι δοκιμαστές» δεν μπορούσαν πλέον να παίξουν τον Junior ενώ ο Fritz έπαιξε στα ίσια τους δικούς μας Βασίλη Κοτρωνιά και Σπύρο Σκέμπρη με μηχανήματα όμως που δεν ανεδείκνυαν την δυναμικότητά του, αλλά και στο εξωτερικό, οι μεγάλοι γκράντμαίτρ δύσκολα κατέβαλαν τα μηχανικά τέρατα. Ήταν θέμα χρόνου να βρεθούμε απέναντι στην απόλυτη σκακιστική πολεμική μηχανή ώσπου τελικά ακούσαμε το όνομα Deep Blue.


Deep Blue, το μηχανικό κτήνος που ήθελε να γίνει Βασιλιάς

Ο Deep Blue ήταν το silicon monster το οποίο κατασκευάστηκε από την Μεγάλη Μπλέ Κυρία της πληροφορικής την ΙΒΜ ώστε να αντιμετωπίσει τον καλύτερο παίκτη του κόσμου τον Γκάρυ Κασπάροβ. Προγραμματίστηκε από τους μηχανικούς της με επικεφαλής τον Chung Jen Tan αλλά και με την βοήθεια τoυ γνωστού σκακιστή Τζόελ Μπέντζαμιν. Αυτοί οι δύο ήταν οι μαέστροι της τρομερής επιτυχίας του Deep Blue.

To μηχανικό κτήνος ήταν ένα πολυεπεξεργαστικό σύστημα εγκαταστημένο πάνω σε 32 υπολογιστές RS/6000-SP με 8 επεξεργαστές ο καθένας συνολικού βάρους 1.400 κιλών. Το πρόγραμμά του ήταν γραμμένο με την γλώσσα C και καθόταν πάνω στο λειτουργικό ΑΙΧ. Το θηρίο αυτό μπορούσε μέσα σε 3 λεπτά να υπολογίσει 100-200 δισεκατομμύρια κινήσεις και το μέγεθος του μας θύμιζε τις εποχές του ENIAC αφού λιγο - πολύ έπιανε 3 δωμάτια!
Κάτω απ’ αυτά τα εντυπωσιακά νούμερα ο Κασπάροβ «τόλμησε» να κερδίσει το πρώτο ματς με 4-2, ενώ έχασε το δεύτερο με οδυνηρό τρόπο. Το δεύτερο ματς των 6 παρτίδων ήταν θα λέγαμε ορόσημο για όλο τον σκακιστικό κόσμο αφού είδαμε την μηχανή, αναβαθμισμένη σε σχέση με το πρώτο ματς, να αντιμετωπίζει με φοβερή άνεση το ανθρώπινο σκακιστικό τέρας που ονομάζεται Κασπάροβ.
 

Ο Γκάρυ σε ‘κείνο το ματς «έδωσε ρέστα» και μας θύμισε περισσότερο τον Άτλαντα που σηκώνει τον κόσμο στις πλάτες του τιμωρημένος από τους θεούς που τον είχαν κάνει τον καλύτερο παίκτη στον κόσμο. Όλος ο εξωσκακιστικός κόσμος έμαθε για το σκάκι, τον Κασπάροβ και την μεγάλη μάχη του ανθρώπου εναντίον της κτηνώδους μηχανής μια πάλη που ήταν μοιραία και άδικη για το Παγκόσμιο Πρωταθλητή.
O Deep Blue δεν χαρίστηκε στον Κασπάροβ, τον τσάκισε ψυχολογικά και τον έκανε να ομολογήσει πως πρώτη φορά έβλεπε μηχανή να παίζει … ανθρώπινες κινήσεις.

Μετά το ματς ειπώθηκαν πολλά αλλά δεν θέλω να επεκταθώ στο αν ο Γκάρυ …τον άφησε…, ήταν όλα στημένα…, οι μετοχές της IBM …, .κ.τ.λ. άλλωστε, δεν μπορεί να αποδειχθεί τίποτε απ’ όλα αυτά. Πολλά ειπώθηκαν και άλλα τόσα γράφτηκαν. Η πικρή γεύση της ήττας ανάγκασε τον Κασπάροβ να ζητήσει ρεβάνς αλλά ο Deep Blue βγήκε από την πρίζα και κατέληξε να γίνει σταθμός πρόβλεψης καιρικών φαινομένων. Αλήθεια… τι τραγικό τέλος ενός θηρίου που έγινε Βασιλιάς!

Από τότε ο δρόμος έχει ανοίξει για τα σκακιστικά προγράμματα. Όλο και περισσότεροι κορυφαίοι σκακιστές δέχονται κατά καιρούς να αντιμετωπίσουν τα “θρασύτατα σιλικονούχα κονσερβοκούτια” που τόλμησαν να τους αμφισβητήσουν.

Η νέα γενιά…

Τώρα πλέον έχουμε φτάσει στη νέα γενιά των σκακιστικών προγραμμάτων και τα περισσότερα έχουν το πρόθεμα «deep» μιμούμενα τον αξέχαστο deep blue και χρησιμοποιώντας την αρχιτεκτονική του. Τώρα πλέον τα περισσότερα υποστηρίζουν πολλαπλούς επεξεργαστές πράγμα που σημαίνει πως αυτή η πολυεπεξεργασία τους δίνει το τρομερό πλεονέκτημα της βαθύτερης και γρηγορότερης ανάλυσης από κάθε άλλη φορά.
Σε λίγο καιρό το Deep Fritz θα αντιμετωπίσει έναν από τους ισχυρότερους παίκτες στον πλανήτη (αν όχι ο ισχυρότερος) τον Βλάντιμιρ Κράμνικ με συνολικό έπαθλο 1.000.000 δολάρια ποσό διόλου ευκαταφρόνητο για μια μάχη εναντίον μιας μηχανής. Δεν γνωρίζω ακόμη το γενικότερο στήσιμο που θα φροντίσουν να έχει ο Deep Fritz εκείνο που διαφαίνεται καθαρά είναι ότι το ματς θα είναι μια ακόμη τιτανομαχία.


Το ματς Deep Junior vs Μπανίκα

Το ματς Deep Junior εναντίον του Χριστόδουλου Μπανίκα ήταν κατ’ αρχήν ένα παιχνίδι επίδειξης. Σ’ όλους εμάς που δουλεύουμε στο chess.gr πάντα μας άρεσε η ιδέα της μηχανής που υψώνει το ανάστημά της για να αντιμετωπίσει τον δημιουργό της. Και τι ειρωνεία… κάποιες φορές κερδίζει.
Το ματς ήταν μια ιδέα που μου είχε σφηνωθεί στο μυαλό πολλά χρόνια πριν αλλά ήθελα να βρω τις καλύτερες συνθήκες για την διεξαγωγή ενός τέτοιου παιχνιδιού και να την πραγματοποιήσω.

Η ευκαιρία μου δόθηκε όταν ο Σ.Α.Ε. εν όψει του 30ου Παγκοσμίου Συνεδρίου Αιγυπτιωτών Ελλήνων ήθελε να διοργανώσει παράλληλα και «κάτι διαφορετικό». Πιστέψτε με πως καταναλώθηκαν ατέλειωτες ώρες συζητήσεων που αφορούσαν τον τρόπο διεξαγωγής του ματς, τη προβολή του, η επιλογή του παίκτη κ.τ.λ.

Συζητήσαμε μέχρι και την τελευταία λεπτομέρεια και κρατήσαμε εναλλακτικές λύσεις σε περίπτωση που κάτι δεν πήγαινε καλά. Ο καθένας απ’ όλους μας που είχαμε εμπλακεί στην διοργάνωση είχε να προτείνει κάτι και αναλάμβανε το δικό του κομμάτι ευθύνης κι είναι σημαντικό αυτό το σημείο γιατί πιστεύω πως η όλη διοργάνωση αντιμετωπίστηκε με απόλυτη σοβαρότητα. Άλλωστε δεν θέλαμε μια πρόχειρη διοργάνωση στηριγμένη …στον αέρα.

Σ’ αυτό το σημείο θα ήθελα να τονίσω την ευσυνειδησία και τον επαγγελματισμό που έδειξαν ΟΛΟΙ οι άνθρωποι του Σ.Α.Ε. και που δύσκολα συναντάς στις μέρες μας. Ο κ. Απόστολος Τζιτζάς, ο κ. Οδυσσέας Βαζελάκης, ο κ. Δημήτρης Αραβογλίδης, ο κ. Θανάσης Γερούκαλης, ο κ. Γιώργος Διαμάντης, ο κ. Κώστας Φέκος αλλά κι όλα τα υπόλοιπα παιδιά (και συγνώμη που ξεχνώ τα ονόματά τους) παρέδωσαν μαθήματα ανιδιοτελούς εργασίας με αντάλλαγμα την προβολή και ΜΟΝΟ ΑΥΤΗ του συλλόγου τους και τίποτε άλλο. Αληθινοί, αθόρυβοι εργάτες του σκακιού (ναι, υπάρχουν ακόμα μερικοί...) χωρίς φανφάρες και καραγκιοζιλίκια. Συγχαρητήρια κ. Τζιτζά σε σας και στους συνεργάτες σας!

Η επιλογή του Χριστόδουλου Μπανίκα ήταν η καλύτερη δυνατή αφού γνωρίζαμε την βαθιά του γνώση στους υπολογιστές και τα σκακιστικά προγράμματα. Ο Χριστόδουλος που θεώρησε την πρότασή μας εκτός από τιμή του αλλά και μια μεγάλη πρόκληση δέχθηκε ευχαρίστως. Το μηχανικό τέρας είχε ήδη επιλεγεί και οι επαφές με την Chessbase είχαν γίνει. Το πρόγραμμα θα ήταν το Deep Junior και όχι ο Deep Fritz που αρχικά είχαμε επιλέξει γιατί ο Mr. Fritz προετοιμαζόταν για το επικείμενο ματς με τον Κράμνικ.

Το ματς ήταν από την φύση του πετυχημένο. Γνωρίζαμε όμως πως ήταν «δύσκολες» οι ημερομηνίες αλλά τελικά τα καταφέραμε. Ο κόσμος μας τίμησε με την παρουσία του και εμείς τον ανταμείψαμε με ένα σκακιστικό θέαμα που δεν έχει ξαναγίνει στην χώρα μας.

Οι δύο βιντεοπροβολείς που ήταν στημένοι στην κεντρική αίθουσα του Σ.Α.Ε. μετέφεραν απολύτως την ατμόσφαιρα του ματς το οποίο γινόταν σε διπλανή αίθουσα προφυλαγμένη καλά από τον θόρυβο. Ο ένας βιντεοπροβολέας μετέδιδε την εικόνα των δύο μονομάχων ολοζώντανα μέσω βιντεοκάμερας ενώ ο άλλος βιντεοπροβολέας μετέδιδε την κατάσταση της σκακιέρας των δύο παικτών, σε διάγραμμα τεραστίων διαστάσεων, μέσω της ηλεκτρονικής σκακιέρας DGT και του ηλεκτρονικού υπολογιστή. Ο κόσμος μπορούσε να κατανοήσει πλήρως την εξέλιξη του ματς με την βοήθεια του Ηλία Κουρκουνάκη ο οποίος σχολίαζε τις παρτίδες.


Οι χορηγοί...

Από την αρχή το In.gr είχε δείξει πολύ μεγάλο ενδιαφέρον για αυτό το ματς αφού κατά τρόπο τινά ήταν μέσα στις επιδιώξεις του. Οι άνθρωποι του In.gr έχoυν αποδείξει εδώ και καιρό πως είναι αποφασισμένοι να στηρίξoυν το ελληνικό σκάκι με τον δικό τους διακριτικό τρόπο. Όχι μόνο στήριξαν την διοργάνωση ηθικά αλλά και υλικά προσφέροντας οικονομική και επαγγελματική υποστήριξη. Θα ήθελα να ευχαριστήσω θερμά τους κ.κ. Γιάννη Γιανναράκη, Παντελή Καβαλλιεράτο και Ηρακλή Μπογδάνο που πίστεψαν από την αρχή σ’ αυτή τη διοργάνωση.

Για τον Νικόλα Κούβακα τι να πω; Ένας πραγματικός καλλιτέχνης που οδηγείται από φωτεινές σκέψεις. Η δουλειά του είναι αναρτημένη στο διαδίκτυο εδώ και 3 χρόνια στην διεύθυνση: http://www.chess.gr/chess-art Οι σκακιέρες που έχει δημιουργήσει είναι πραγματικά αριστουργήματα ομοίως και τα έπαθλα που κατά καιρούς κατασκευάζει. Κάτι τέτοιο κατασκευάστηκε για τις ανάγκες της διοργάνωσης ώστε ο Σ.Α.Ε. να βραβεύσει με τρόπο διαφορετικό τον Μπανίκα, την Μαρία Κουβάτσου, την Α.Μ. Μπότσαρη για την μεγάλη προσφορά τους στο ελληνικό σκάκι. Επίσης, αναμνηστικά πήραν οι εκπρόσωποι του In.gr και της Chessbase.

Tέλος, δεν θα παραλείψω τα Καταστήματα ΓΡΑΜΜΗ ΥΠΟΛΟΓΙΣΤΕΣ που στήριξαν αυτή τη διοργάνωση χορηγώντας το σημαντικότερο κομμάτι της: Τον υπερ-υπολογιστή! Ο κ. Δανάλης ενδιαφέρθηκε από την πρώτη στιγμή για τη διοργάνωση και μας εξυπηρέτησε άμεσα κι ευγενικά. Άλλωστε τα Καταστήματα ΓΡΑΜΜΗ ΥΠΟΛΟΓΙΣΤΕΣ έχουν και στο παρελθόν στηρίξει σκακιστικές διοργανώσεις με την χορηγία μηχανημάτων και μηχανογραφικών υλικών.

Οι παρτίδες…

Ο κόσμος από την αρχή κατάλαβε πως ο Μπανίκας δεν θα πέρναγε δύο ευχάριστα απογεύματα με το «θηρίο». Ο Deep Junior (που σημειωτέον ήταν η καινούργια έκδοσή Νο 7) ήταν πολύ ισχυρός. Και πάνω στο μηχάνημα των διπλών επεξεργαστών ήταν ακόμη ισχυρότερος. Ο Deep Junior έδειξε από την αρχή τα δόντια του στον Μπανίκα μ’ έναν νεωτερισμό το Qe2 στην 12η κίνηση της 1ης παρτίδας. Στην 2η παρτίδα όλα έβαιναν προς την νούλα όταν ο Deep Junior έκανε ένα ακατανόητο λάθος και τίναξε στον αέρα το φινάλε. Η πρώτη νίκη ανήκε στον Μπανίκα. Την δεύτερη μέρα τα πράγματα εξελίχθηκαν εντελώς διαφορετικά. Ο Χριστόδουλος εκβίαζε τις θέσεις του πηγαίνοντας για μια ακόμη νίκη όμως ο Deep Junior απαντούσε ενεργητικά με αντιπαιχνίδι και παγίδες. Η ψυχολογική πίεση που βασανίζει μόνο τον άνθρωπο κατέβαλε τον Χριστόδουλο ο οποίος έκανε ανακρίβειες πάνω στην παρτίδα αρκετές για να δώσουν 2 νίκες στον υπολογιστή.
Ας δούμε όμως καλύτερα τις παρτίδες με σχόλια του Χριστόδουλου Μπανίκα:

• Παρτίδα 1η

• Παρτίδα 2η

• Παρτίδα 3η

• Παρτίδα 4η

Την επομένη του ματς το πρωί της Παρασκευής, ρώτησα τον Μπανίκα χαριτολογώντας:
- Χριστόδουλε τη δεύτερη μέρα εσύ έπαιξες άσχημα ή ο υπολογιστής καλύτερα;
 - Tίποτε απ’ όλα αυτά μου απάντησε ο Χριστόδουλος. Παίξαμε και οι δύο το ίδιο όπως και την πρώτη μέρα. Απλά στις 2 τελευταίες παρτίδες ήμουν λιγότερος αγχωμένος κι έπαιξα για την νίκη καταστρώνοντας πολλά πλάνα πάνω στη σκακιέρα. Το καταπληκτικό ήταν πως ο υπολογιστής αμυνόταν εκπληκτικά καταρρίπτοντας τα σχέδια μου ένα προς ένα βάζοντας ταυτόχρονα «ζούλες» ώστε να με πιέσει ψυχολογικά.
- Δηλαδή σε πίεζε να κάνεις λάθος;
- Ακριβώς… Τις ανακρίβειες που έκανα στις δύο τελευταίες παρτίδες τις έκανα κάτω από πίεση ψυχολογική αλλά και χρονική. Το παίξιμο του στο φινάλε ήταν εκπληκτικό. Δεν έχω ξαναδεί κάτι τέτοιο. Είμαι συνηθισμένος με τους υπολογιστές όπως γνωρίζεις κι έχω παίξει εναντίον τους άπειρες φορές αλλά το άψογο παίξιμο του Deep Junior δεν το έχω συναντήσει ξανά.
- Θα έπαιζες ξανά μαζί του;
- Ευχαρίστως… γέλασε ο Χριστόδουλος κλείνοντας πονηρά το μάτι. Την επόμενη φορά δεν θα μου ξεφύγει…

Ο Χριστόδουλος έφυγε για την Θεσσαλονίκη γεμάτος εμπειρίες από την συνάντηση αυτή. Πέρασε όμορφα και το διασκέδασε πολύ μου είπε. Το ίδιο κι εμείς... Γιατί ας μην ξεχνάμε πως το σκάκι πάνω απ' όλα είναι ένα παιχνίδι που μας διασκεδάζει και μας ομορφαίνει την σκέψη.

Ιούνιος 2001 - Αργύρης Κώτσης

@blackqueen.net