Ο Βασιλεύς
απέθανε. Ζήτω ο Βασιλεύς!
|
Σ’ ένα παιχνίδι που κυριαρχούν οι Βασιλιάδες και οι Βασίλισσες η προσφώνηση ζήτω ο Βασιλιάς ταιριάζει απόλυτα στον Βλάντιμιρ Κράμνικ τον νέο ηγεμόνα του σκακιού. Το γεγονός διαδραματίσθηκε τον περασμένο Οκτώβριο στο μουντό Λονδίνο σε μια σειρά από 16 παρτίδες κόντρα στον 37χρονο Γκάρυ Κασπάροβ που κυριαρχούσε επί 15 χρόνια στην παγκόσμια σκακιέρα. Η τραγική φιγούρα του σκεπτικού Κασπάροβ σχεδόν σε όλα τα παιχνίδια ήταν επώδυνη για όλους τους οπαδούς του που περίμεναν έναν Λονδρέζικο περίπατο από τον ίδιο. Αντίθετα, η έκπληξη ήρθε μόλις στην 2η παρτίδα με τον Κράμνικ να παίρνει κεφάλι 1 βαθμό, ενώ το ματς συνεχίστηκε με αλλεπάλληλες ισοπαλίες που συνοδεύονταν από ανάσες ανακούφισης από τον Κασπάροβ και την ομάδα του. Είχε γλιτώσει από του χάρου τα δόντια στις περισσότερες παρτίδες ενώ σε άλλες η εξαιρετική αμυντική τακτική του κατά 12 χρόνια νεώτερού του Κράμνικ, δεν του άφηνε και πολλά περιθώρια νίκης.
Είναι αλήθεια πως κανείς δεν περίμενε αυτή την έκβαση εκτός του ίδιου του Κράμνικ. Ο ίδιος έκανε μια υπερπροσπάθεια και μαζί όλο το επιτελείο του. Εγκαταστημένοι 3 βδομάδες πριν την έναρξη του ματς, στο Chiswick του Λονδίνου, «θωρακισμένος» από τον έξω κόσμο εγκλιματίστηκε ψυχολογικά κάνοντας κυριολεκτικά μοναστική ζωή. «…έκοψα το ποτό και το τσιγάρο εδώ και 6 μήνες, εξηγεί, και έχασα περιττά κιλά κάνοντας φυσική γυμναστική στην Μαγιόρκα με τον Μιγκουέλ Ιλέσκας (ο προπονητής και μάντζερ). Κάθε βράδυ κοιμόμουν νωρίς κι όλα αυτά ήταν μέρος του πλάνου, που είχαμε καταστρώσει εγώ και οι συνεργάτες μου, για την μεγάλη νίκη.» Ο Βλάντιμιρ Κράμνικ γεννήθηκε πριν από 25
χρόνια σε μια ήσυχη παραθαλάσσια πόλη της
Μαύρης Θάλασσας στην πρώην Σοβιετική Ένωση.
Παρ’ όλο που κανείς από το σπίτι του δεν
μπορούσε να του διδάξει τ’ απαραίτητα στο
σκάκι ο Κράμνικ από νωρίς έδειξε το ταλέντο
του. Πολύ γρήγορα αναρριχήθηκε στην κορυφή
του παγκόσμιου σκακιού και σ’ αυτό
συνετέλεσε η εισαγωγή του στην μυθική
Ακαδημία Μποτβίνικ αλλά και το προσωπικό
ενδιαφέρον του ιδίου του αλησμόνητου
Μιχαήλ Μποτβίνικ. «… είναι λάθος να λένε πως υπήρξα μαθητής του Κασπάροβ, λέει ο Κράμνικ, αυτή η ιστορία ήταν κατασκεύασμα κάποιου δημοσιογράφου. Ο Κασπάροβ απλά έκανε διαλέξεις 2-3 ημερών σε ομάδες παιδιών και έτυχε να ήμουν μέσα σ’ αυτές. Ο Γκάρυ ήταν δασκαλός μου όσο ο Σίροβ ή ο Ακοπιάν! Ο Γκάρυ όμως με βοήθησε όταν επέμενε να συμπεριληφθώ στην ομάδα της Σοβ. Ένωσης για την Ολυμπιάδα της Μανίλα το 1992. Έβλεπε το ταλέντο μου και παρόλο που ίσως να με θεωρούσε μια μελλοντική απειλή για τον θρόνο του δεν σταμάτησε να βοηθά. Νοιώθω πως οι σχέσεις μας τώρα είναι οι ίδιες όπως ήταν και πριν το ματς, καλές. Σίγουρα δεν είναι ωραίο να χάνεις τον τίτλο σου αλλά η αντίδρασή του ήταν γενναιόδωρη, μου φέρθηκε πολύ ευγενικά με συγχάρηκε και με δέχθηκε ως τον νέο παγκόσμιο πρωταθλητή.» Και μετά απ’ όλα αυτά ; Στην παγκόσμια σκακιέρα πλέον υπάρχουν δύο (!) μνηστήρες που ισχυρίζονται πως είναι οι παγκόσμιοι πρωταθλητές. Ο Κράμνικ που νίκησε τον Κασπάροβ σε ένα ματς των 2 κορυφαίων μεν σκακιστών αλλά μη αποδεκτό από την Διεθνή Ομοσπονδία Σκακιού (FIDE) ως τελικός παγκοσμίου πρωταθλήματος. Εκείνη έχει δώσει την δική της εκδοχή με την προσεχή διοργάνωση των τελικών του παγκοσμίου πρωταθλήματος στα μέσα Δεκεμβρίου και με τον Χάλιφμαν να υπερασπίζεται τον τίτλο του από το περσινό παγκ. πρωτάθλημα. *Όλος ο σκακιστικός κόσμος προσδοκά ένα ενιαίο παγκ. πρωτάθλημα χωρίς όμως αυτό να διαφαίνεται στο άμεσο μέλλον. Ακόμη και ο ήπιος και διαλλακτικός χαρακτήρας του Βλάντιμιρ Κράμνικ μάλλον δεν μπορεί να βοηθήσει σ’ αυτό. Κι έτσι το σκάκι θα είναι το μόνο παιχνίδι στον κόσμο που θα έχει δύο διαφορετικούς παγκ. πρωταθλητές. από δύο διαφορετικά παγκ. πρωταθλήματα. Aργύρης Κώτσης |
* Το άρθρο αυτό γράφτηκε λίγες ημέρες μετά το τέλος του ματς. Και πριν Ανάντ ανακηρυχθεί παγκ. πρωταθλητής της FIDE
Η νεκρική σιγή που απλώθηκε στο
στρατόπεδο του Κασπάροβ μετά την 10η παρτίδα
ήταν το επισφράγισμα του προαναγγελθέντος
θανάτου. Ο ίδιος ο Κράμινκ δήλωνε αργότερα