Πώς είναι να είσαι πολύ νέος, ιδιοφυής και πιθανώς μελλοντικός παγκόσμιος πρωταθλητής?
Πραγματικά, δεν το έχω σκεφτεί ποτέ. Δεν ξέρω τι να πω εκτός από το ότι αισθάνομαι σαν ένας νορμάλ σκακιστής. Δεν έχω κάποια ιδιαίτερα συναισθήματα όσον αφορά το ότι είμαι μια σκακιστική ιδιοφυΐα ή κάτι τέτοιο. Απλώς αισθάνομαι νορμάλ.
Σε ποια ηλικία ξεκίνησες να παίζεις σκάκι και ποιοι ήταν οι πρώτοι σου δάσκαλοι?
Ο πατέρας μου φυσικά με καθοδήγησε στα πρώτα μου βήματα στο σκάκι. Μου έδειξε τους κανόνες του παιχνιδιού και το παιχνίδι αυτό καθεαυτό. Έπειτα, φοίτησα σε μια σχολή σκακιού για ένα χρονικό διάστημα υπό την καθοδήγηση προπονητή μέχρι το 1999. Αργότερα όμως, εξαιτίας οικονομικών δυσχερειών-τα δίδακτρα ήταν ακριβά-αποφάσισα να αρχίσω να προπονούμαι μόνος μου.
Ποια είναι τα σκακιστικά σου πρότυπα?
Ο Κασπάροβ, ο Φίσερ, ο Κάρποβ, ο Κράμνικ.
Τι άλλο, εκτός από το σκάκι φυσικά, προσελκύει το ενδιαφέρον σου?
Τα σπορ, τα κορίτσια φυσικά! Βέβαια, δεν αθλούμαι καθόλου όταν παίζω σε κάποιο τουρνουά γιατί μια τέτοια δραστηριότητα θα μου αφαιρούσε πολλή ενέργεια. Αλλιώς, αφιερώνω ένα μέρος του ελεύθερου χρόνου μου στα σπορ.
Τι θεωρείς αρετή και τι κακή συνήθεια στους σκακιστές?
Μου αρέσουν οι σκακιστές με μαχητική διάθεση. Αντιθέτως, δεν μου αρέσουν καθόλου αυτοί που κάνουν εύκολες νούλες. Για μένα ένας σκακιστής πρέπει να μάχεται μέχρι το τέλος κι αυτό πραγματικά είναι για μένα η ύψιστη αρετή σε έναν σκακιστή.
Έχεις έρθει στην Ελλάδα 2 φορές. Τι σου έχει κάνει περισσότερο εντύπωση?
Πρώτα απ’ όλα, η θάλασσα και οι ακτές, το φαγητό, το φαγητό είναι πράγματι πολύ καλό, η νορμάλ ζωή και η εν γένει ατμόσφαιρα εδώ στην Ελλάδα, και φυσικά τα κορίτσια!
Πώς ένιωσες πρόσφατα όταν έγινες ένας από τους λίγους σκακιστές στον κόσμο που έφθασες στον τελικό του Γκραν Πρι της Μόσχας με αντίπαλο τον Κασπάροβ?
Πραγματικά, ήμουν τόσο κουρασμένος τότε ώστε δεν ένιωσα τίποτε ιδιαίτερο καθώς πριν φθάσω στη Μόσχα βρισκόμουν σε ένα άλλο τουρνουά στο Σαράγιεβο. Βέβαια, τώρα πιστεύω ότι ήταν μια πολύ ενδιαφέρουσα εμπειρία για μένα να παίξω με έναν από τους ισχυρότερους σκακιστές όλης της ιστορίας. Αλήθεια, πρόκειται να παίξω και πάλι μαζί του το Μάρτιο στο ματς «Ρωσία εναντίον του υπόλοιπου κόσμου», οπότε και ξεκινώ την προετοιμασία μου για αυτή τη συνάντηση τον Αύγουστο, μόλις δηλαδή τελειώσει το παρόν τουρνουά.
Μετά
τις τελευταίες εξελίξεις στο χώρο του παγκόσμιου σκακιού (τη λεγόμενη «επανένωση»),
πώς φαντάζεσαι την εικόνα του παγκόσμιου σκακιού και ποια νομίζεις ότι θα είναι
η δική σου θέση στο διεθνές σκακιστικό στερέωμα? Είναι πολύ φυσικό, βέβαια, να θέλω η θέση μου να είναι η πρώτη. Δεν μπορώ όμως στην ουσία να απαντήσω σε αυτή την ερώτηση για την «επανένωση» καθώς δεν γνωρίζω όλους τους σχετικούς κανόνες. Καταλαβαίνω όμως ότι θα υπάρχει πλέον ένας Παγκόσμιος Πρωταθλητής. Περιμένουμε τώρα λοιπόν τον επόμενο χρόνο κατά τον οποίο θα πραγματοποιηθούν τα ματς ανάμεσα στον Κασπάροβ και τον Πονομαριόβ και ανάμεσα στον διεκδικητή του Ντόρτμουντ και τον Κράμνικ. Έτσι λοιπόν περιμένουμε αυτό και όταν πλέον θα έχουμε έναν αδιαμφισβήτητο Παγκόσμιο Πρωταθλητή, τότε θα μπορώ να δω πώς να καθορίσω τη θέση μου.
Πιστεύεις ότι 3 χρόνια είναι αρκετά για να μπορέσεις να φθάσεις στην πρόσφατη επιτυχία του Πονομαριόβ? Φαντάζεσαι τον εαυτό σου Παγκόσμιο Πρωταθλητή στα 18?
Ναι, βέβαια…, αλλά πρέπει να αγωνισθώ στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα της FIDE, με το σύστημα νοκ-άουτ. Φυσικά, είναι ζήτημα τύχης γιατί όταν παίζεις 2 ματς τα πάντα μπορούν να συμβούν. Προτιμώ πάντως το παλιό σύστημα με τα πολλά ματς στη σειρά το οποίο και αποφάσιζε τον πραγματικό νικητή, όμως για μένα είναι εντάξει, ελπίζω ότι θα είναι αρκετά καλό.
Άλλοι μελλοντικοί στόχοι?
Στους άμεσους στόχους μου είναι …καλά, να είμαι στους 20 πρώτους σκακιστές αρχικά και μετά στους 10 πρώτους του κόσμου. Το να γίνω Παγκόσμιος Πρωταθλητής αποτελεί φυσικά έναν μεγάλο στόχο! Να είμαι στους 10 πρώτους, αυτός είναι αναμφίβολα ο σημαντικότερος στόχος μου.
Τειμούρ, σε ευχαριστούμε πολύ. Ελπίζουμε να σε ξαναδούμε στην Ελλάδα σύντομα.
Κι εγώ ευχαριστώ!