Επόμενη σελίδα >>>

Στατιστικά η καλύτερη ηλικία για να παίξει κανείς σκάκι είναι μεταξύ 30-40 ετών, επομένως είμαι ακριβώς μέσα στο όριο. Όσον αφορά το συγγραφικό μου έργο το έκανα περισσότερο για να αφήσω κάτι πίσω μου και είμαι ευχαριστημένος από αυτό.

Πριν από χρόνια... Ο Βασίλης με τους Σίροβ, Γκελφαντ και Άνταμς

Ποια ήταν η πρώτη σου επαφή με τη σκακιέρα και τι ήταν αυτό που σε γοήτευσε;
Η πρώτη μου επαφή με τη σκακιέρα ήταν σε ηλικία 9 ετών, όταν ένας θείος μου με έμαθε τις κινήσεις. Λίγο νωρίτερα είχε γίνει το ματς Fischer-Spasky και η περιρρέουσα ατμόσφαιρα ήταν ιδανική για να μάθει κανείς σκάκι εκείνα τα χρόνια. 
Αργότερα εκδόθηκε ένα βιβλίο που περιέγραφε τις παρτίδες του ματς σε διαγράμματα κίνηση προς κίνηση, κάτι που με εντυπωσίασε ιδιαίτερα επειδή μπορούσα να παρακολουθώ τις παρτίδες χωρίς να τις βλέπω στη σκακιέρα. 

Θα έλεγα ότι γενικότερα αυτό που με γοήτευσε ήταν ότι το σκάκι είναι ένας μικρόκοσμος, η μικρογραφία μιας μάχης, καθώς επίσης και το γεγονός ότι δεν ασχολούνταν πολλοί άνθρωποι με αυτό ενώ εμένα μου φαινόταν τόσο περιεκτικό… 
Θα μου πεις πώς τα σκεφτόταν όλα αυτά ένα μικρό παιδί;…

Ναι …
Είχα απλά μια αίσθηση… όταν μεγαλώνεις τα συνειδητοποιείς όλα καλύτερα. Η περιέργεια ήταν κυρίως που με ώθησε να ασχοληθώ με το σκάκι γιατί διαισθανόμουν ότι μέσα στις μικρές διαστάσεις της σκακιέρας υπήρχαν πολλά πράγματα να ανακαλύψω.

 Τι νομίζεις ότι σου έχει προσφέρει η ενασχόληση με το σκάκι σε προσωπικό και κοινωνικό επίπεδο;
Σε κοινωνικό επίπεδο με έφερε σε επαφή με πολλούς ανθρώπους και με βοήθησε να διακρίνω τους ανθρώπινους χαρακτήρες, τόσο μέσα στην παρτίδα όσο και έξω από αυτή. Έπαιξε δηλαδή το ρόλο που θα έπαιζε ένα οποιοδήποτε επάγγελμα το οποίο σε φέρνει σε επαφή με πολλών ειδών ανθρώπους. 
Σε προσωπικό επίπεδο καλλιέργησε πολλά στοιχεία του χαρακτήρα μου που διαφορετικά δεν θα είχαν καλλιεργηθεί.

Σαν ποια;
Γενικά μιλώντας, με το σκάκι καλλιέργησα στοιχεία που είναι θετικό να αναπτυχθούν σε έναν άνθρωπο, όπως η υπομονή, η εργατικότητα, η ερευνητικότητα. 
Το σκάκι έχει ένα μικρόβιο μέσα του… σε ωθεί να αναλύεις διαρκώς και αναλύοντας ανακαλύπτεις πράγματα που ούτε καν τα είχες φανταστεί. Έχει κάποια ομοιότητα με τα μαθηματικά, ίσως και με άλλες επιστήμες. 

Από την άλλη πλευρά, το αγωνιστικό σκάκι καλλιεργεί και μια σκληρότητα στο χαρακτήρα, η οποία πιστεύω ότι είναι απαραίτητη σήμερα για να αντιμετωπίσει κανείς τις δύσκολες συνθήκες διαβίωσης. Δυστυχώς όμως, δεν κατάφερα να βελτιώσω όσο θα ήθελα την αυτοσυγκέντρωση, που είναι και το σημαντικότερο στοιχείο που προσφέρει το σκάκι στον άνθρωπο. 

Ποιες είναι οι δυσκολίες και ποιες οι χαρές που δίνει το σκάκι;
Εάν κανείς είναι επαγγελματίας υπάρχουν μεγάλες δυσκολίες επιβίωσης, λόγω του στενέματος των περιθωρίων για ικανοποιητικές αμοιβές από το αγωνιστικό σκάκι. 

Τυχαίνει να ασχολείσαι 8-10 ώρες την ημέρα με συστηματική ανάλυση, να είσαι σε καλή φόρμα αλλά να μην μπορείς να βρεις κατάλληλα τουρνουά να παίξεις. Αυτό συμβαίνει γιατί έχουν χειροτερέψει αισθητά οι συνθήκες στην αντιμετώπιση των κορυφαίων παικτών, δηλ. σπάνια παρέχονται σήμερα οι απολαβές που υπήρχαν στο παρελθόν, όπως ευνοϊκές συνθήκες διαμονής σε ξενοδοχεία για τους γρανμέτρ, χρήματα για τη συμμετοχή σε τουρνουά κ.α. 

Οι συνθήκες όσον αφορά τη διοργανωτική άποψη έχουν βελτιωθεί βέβαια, αλλά οι διοργανωτές σήμερα ενδιαφέρονται μόνο να βγάζουν χρήματα από τα τουρνουά παραβλέποντας την ποιοτική σύστασή τους, αφού στη συντριπτική πλειοψηφία τους δεν είναι λάτρεις του αθλήματος, κάτι που συνέβαινε παλιά. Η κατάσταση αυτή δημιουργεί στρες στον επαγγελματία παίκτη με αντίκτυπο και στη φυσική του κατάσταση, πέρα από την οικονομική επιβάρυνση.

Και οι χαρές που δίνει το σκάκι;
Οι χαρές που δίνει το σκάκι έχουν σχέση με την πνευματική δημιουργία. Αν δουλέψεις σκληρά και έχεις αποτελέσματα, τότε η ικανοποίηση είναι πολύ μεγάλη. 

Για να γίνω πιο συγκεκριμένος, δεν παίζω σκάκι για να επιβιώνω, το σκάκι είναι αναπόσπαστο μέρος του εαυτού μου. Μπορώ να συγκρίνω αυτή τη χαρά με λίγα πράγματα στη ζωή, όπως είναι τα παιδιά και ο έρωτας.

Δηλαδή συγκρίνεις το σκάκι με τον έρωτα;
Χωρίς αμφιβολία η πνευματική δημιουργία αντέχει στο χρόνο, ο έρωτας όχι πάντα. 

Λίγο πριν τον αγώνα του εναντίον του Κάρποβ

Που πιστεύεις ότι οδηγείται το άθλημα του σκακιού στη σύγχρονη εποχή;
Στο αγωνιστικό μέρος πιστεύω ότι έχει αρκετά χρόνια ακόμη για να εξαντληθεί. Πολλοί λένε ότι έχει μικρό μέλλον λόγω της εξέλιξης της θεωρίας και των Η/Υ. Από την προσωπική μου πείρα και επειδή παίζω και με computer, θεωρώ ότι οι υπολογιστές έχουν πολλές αδυναμίες και ότι υπάρχουν ακόμη πολλά να ανακαλυφθούν στη θεωρία του σκακιού. 

Η άποψή μου επομένως είναι διαφορετική, πιστεύω ότι έχει ένα σχετικά μεγάλο μέλλον, τουλάχιστον 30 χρόνια ακόμα. Εάν πάλι εξαντληθεί με τη μορφή που έχει σήμερα, μπορεί να συνεχιστεί με άλλα είδη σκακιού όπως είναι το Fischer random με την αλλαγή των κομματιών στην πρώτη γραμμή, κάτι που δημιουργεί τρομακτικές δυνατότητες. 
Από αυτή την άποψη δεν ανησυχώ για το μέλλον του σκακιού. Αυτό που με ανησυχεί είναι η παγκόσμια κατάσταση που επικρατεί. 

Η κορυφαία αρχή που είναι η FIDE, οι εθνικές και ηπειρωτικές ομοσπονδίες αλλά και κάποιοι παραδοσιακοί διοργανωτές που κινδυνεύουν να χαθούν από τις παλινωδίες που γίνονται, δεν καταφέρνουν να συνεργαστούν. 
Ακόμα, τα προβλήματα που υπάρχουν σε σχέση με το παγκόσμιο πρωτάθλημα, δημιουργούν μια αβεβαιότητα που δεν προμηνύει κάτι καλό.

  Επόμενη σελίδα >>>