Αθήνα, 1/1/2000
Αργύρης Κώτσης

Σελίδα 2

Να σου πώ πως σε πρωτογνώρισα;

....;;;

Ήταν μέσω... χαρτιού. Διάβασα μια επιστολή που είχες στείλει στο Ανδρέα Παπασταυρόπουλο και η οποία δημοσιεύθηκε στο περιοδικό του.

Αυτό το γράμμα... δεν ήξερα καθόλου ότι θα δημοσιευθεί. Είπα: " ένας άνθρωπος θα το διαβάσει το πολύ-πολύ να μην μου ξαναμιλήσει". Και το βλέπω στο περιοδικό και λέω "...τώρα πως κυκλοφορούνε !"  σκεφτόμουν να πάω να παίξω σε άλλο τουρνουά.

Μαρία από τη μεγάλη επιτυχία που είχες γίνεσαι παγκοσμίως γνωστή και πέφτουν τα φώτα της δημοσιότητας πάνω σου.
Συνεντεύξεις, κάμερες, φώτα..., επηρεάστηκες καθόλου;

Ακόμα δεν έχω συνειδητοποιήσει τη δημοσιότητα... Στην αρχή ένοιωσα αμηχανία αλλά τελικά δεν με επηρέασε σε μεγάλο βαθμό. Απλά η ζωή μου δεν ήταν αυτή που ήταν παλιά. Υπάρχουν απαιτήσεις γιατί με αυτό το τρόπο είναι μεγάλη ευκαιρία να προβληθεί το σκάκι μέσω αυτής της νίκης και να δημιουργηθούν νέες ευκαιρίες στον ελληνικό σκακιστικό χώρο. Έτσι λοιπόν δίνοντας συνεντεύξεις και μιλώντας γι αυτό και να βοηθηθούν τα νέα παιδιά που μόλις τώρα ξεκινάνε.

Φαντάζομαι θα σε σταματούν στον δρόμο ή σε δημόσιους χώρους για να σου δώσουν συγχαρητήρια. "Α! να η κοπέλα που παίζει με τα ξυλάκια"

Ναι ήταν φοβερή μια σκηνή που ξετυλίχθηκε σε ένα σούπερ μάρκετ. (γέλια)

Δηλαδή;

Τρελλάθηκα...Μια μέρα μπήκα στο σούπερ μάρκετ της γειτονιάς λίγο αγουροξυπνημένη στα χάλια μου τα μαύρα, και με αναγνώρισε κάποιος και το φώναξε δυνατά... Και γύρισε όλος ο κόσμος και κυττούσε. Από που να ξεφύγεις...

Πως σε αντιμετώπισαν οι συναδέλφισές σου;

Πολύ καλά. Όλα τα κορίτσια... Η Άννα - Μαρία, η Μαρίνα Μακροπούλου, όλα τα κορίτσια. Είναι φίλες μου όλα τα κορίτσια και πέραν του ανταγωνισμού πάνω στην σκακιέρα θα είμαστε φίλες.   

Πάντως όλη αυτή η δημοσιότητα άφησε μια γλυκειά γεύση η οποία αυτόματα μπορεί και να μετατραπεί και πικρή. Θέλω να πω... πως αφού φύγει όλο αυτό το κύμα, μετά τι γίνεται;

Μετά ανακουφίζομαι...! (ηχηρά γέλια) Αποκτώ περισότερο ελεύθερο χρόνο, πιέζομαι χρονικά γιατί έχω μείνει πίσω στη σχολή μου, χρειάζομαι επίσης κι εγώ λίγο χρόνο να ηρεμήσω από τη... παγκόσμια επιτυχία τελως πάντων...Ειλικρινά δεν έχω συνειδητοποιήσει, δεν έχω καταλάβει...

Την περίμενες;

Ααα..χμ...αν την περίμενα... κανείς δεν μπορεί να περιμένει ένα παγκόσμιο τίτλο. Μπορείς να ονειρευτείς όμως...

Όλοι αυτοί οι δημοσιογράφοι που σε ρωτάγανε γνωρίζανε τι σημαίνει σκάκι;

Άλλοι απ'  αυτούς ήταν αρκετά ενημερωμένοι, άλλοι είχαν παίξει κιόλας, αλλά οι περισσότεροι είχαν πολύ επιφανειακή άποψη για το σκάκι. Σε κάποιον που γνωρίζει, οι ερωτήσεις ακούγονταν περίεργες χωρίς βάθος και χωρίς νόημα  αλλά αυτό δεν είναι και τόσο άσχημο από την άποψη ότι όταν κάποιος που δεν γνωρίζει το αντικείμενο είναι ουσιαστικά ο αντιπρόσωπος του ευρύτερου κόσμου που πιθανόν να έκανε τις ίδιες ερωτήσεις. Νομίζω πως βοηθάει ακόμα κι αυτό. 

Αυτός που φάνηκε πως γνώριζε το σκάκι ήταν ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας ο κ. Στεφανόπουλος.

Ναι..ήταν πολύ ενημερωμένος για την σκακιστική επικαιρότητα αλλά και διοργανώσεις του παρελθόντος, για σκακιστές για διάφορα...

Μπόρεσες να του μιλήσεις για τα προβλήματα του σκακιού;

Όχι δυστυχώς. Ήταν μια καθαρά τυπική συνάντηση και δεν υπήρχε ο χρόνος γι αυτό. Ήταν και τα κορίτσια από τη γυμναστική και δεν υπήρχε ευκαιρία για αυτό.

Με τον κ. Φούρα;

Με τον κ. Φούρα είχαμε περισότερο χρόνο διαθέσιμο βγήκαμε κι ένα βράδυ όλοι μαζί για φαγητό, μας έκανε το τραπέζι, ήταν πολύ ευγενικός και μιλήσαμε για το σκάκι. Παραδέχθηκε πως δεν επιχορηγείται αρκετά από την ΓΓΑ και αναφέρθηκε προσωπικά σε μένα ότι θα με βοηθήσει. 

Και πολύ σωστά...

Εγώ αυτό που ήθελα παραπάνω είναι η άντληση κάποιων χρημάτων για την προώθηση σκακιστικών προγραμμάτων και του αθλήματος γενικότερα.
Δηλαδή, σκάκι στα σχολεία, προπονητικά προγράμματα, ματάβαση προπονητών στο εξωτερικό για σεμινάρια κ.λ.π.

Εδώ όμως το σχήμα ακούγεται οξύμωρο πως να στείλει προπονητές στο εξωτερικό όταν χρωστάει μισθούς 6 μηνών στο κύριο σώμα του σκακιού δηλ. στους κορυφαίους.

Θάλεγα πως αυτό το ποσό να ήταν επιπρόσθετο...

Θεωρείς πως όλη αυτή η ιστορία είναι η ...καλή αρχή για κάποια αλλαγή;

Πρέπει να προσπαθήσουμε όλοι και να ενδιαφερθούν οι υπεύθυνοι και ν'  ασχοληθούν πραγματικά με το σκάκι. Να βοηθήσουν να περάσει το τέλμα στο οποίο βρίσκεται αρκετά χρόνια. Πρέπει να ξεφύγουμε απ' αυτό γιατί υπάρχουν άνθρωποι που δουλεύουν πολύ στους συλλόγους τους και βλέπουμε πολύ γρήγορα αποτελέσματα. Αυτοί οι άνθρωποι δεν θα πρέπει να απογοητευθούν από τη χρόνια ακινησία του Ελληνικού σκακιού.  

Μήπως πρέπει να βοηθήσει και η ιδιωτική πρωτοβουλία;

Οι χορηγίες στο εξωτερικό είναι ευρύτατα διαδεδομένες σε όλους τους τομείς του σκακιού. Απλά να αναφέρω πως χώρες όπως, εκτός από την Αμερική που είναι μια πλούσια χώρα,  η Πολωνία, Ρουμανία Ουκρανία κλπ οι ιδιώτες παρέχουν χορηγίες. Υπάρχει έντονο ενδιαφέρον χορηγιών και μανατζμεντ στον σκακιστικό κύκλο των χωρών αυτών.  

Εκεί καλά πάνε. Εδώ;

Πιστεύω πως εταιρίες υπάρχουν που ενδιαφέρονται να ασχοληθούν με το σκάκι.

Υπάρχει το ερέθισμα για κάτι τέτοιο;

Όχι. Δεν υπάρχουν οι άνθρωποι που θα βοηθήσουν σ' αυτό. Δεν έχουν τις γνώσεις ή και το χρόνο για κάτι τέτοιο. Να μπορέσουν να εκμεταλλευθούν τις επιτυχίες μας κι επιτυχία δεν είναι μόνο η δική μου. Επιτυχία ήταν και της Άννας το αργυρό και χάλκινο, επιτυχίες ήταν και οι τριτιές του Μπανίκα, του Χαλκιά, όλες αυτές είναι επιτυχίες. Το θέμα είναι πως θα προωθηθούν αυτές οι επιτυχίες.

Υπάρχουν όμως προβλήματα...Και δεν θάπρεπε να αγνοούμε το κορυφαίο σκάκι που πιέζεται πολύ οικονομικά... Είναι πραγματικά τραγικό να μην πληρώνεται ο επαγγελματίας σκακιστής.

Τα γνωρίζουν Αργύρη όλα αυτά και τα βλέπουν καθημερινά. Δυστυχώς όμως τα άλλα αθλήματα έχουν την προτεραιότητα. 

Θεωρείς αποτυχία ότι δεν καταφέραμε να κάνουμε ολυμπιακό άθλημα το σκάκι για την Ολυμπιάδα του 2004;

Νομίζω πως ακόμα γίνονται προσπάθειες...ίσως στην μεθεπόμενη Ολυμπιάδα...

Μου έκανε εντύπωση μια δήλωσή σου στο αεροδρόμιο όταν σε ρώτησαν ακριβώς το ίδιο είχες απαντήσει : "Εντάξει μου κάθησαν τα αποτελέσματα κλπ" ενώ θεωρώ πως δεν ήταν έτσι ορμώμενος από μια συζήτηση που είχα με τον Νίκο Γαβριλάκη (σ.σ. ο προπονητής της Μαρίας)  που μου είπε πως από ένα σημείο και μετά πως συνηδητοποίησες κι εσύ πως πας για τον τίτλο.

Το ότι έχασα τους 2 τελευταίους γύρους σημαίνει πως αυτή η εξακρίβωση μου κόστισε ακριβά. Το ότι βρέθηκα ξαφνικά μέσα στη πρώτη τριάδα επέδρασε αρνητικά πάνω μου. Δεν ξέρω τους λόγους  αν και οι αντίπαλοι που απέμεναν δεν ήταν οι ισχυρότεροι.

 Δεν έπαιξες καλά στους 2 τελευταίους γύρους;

Όχι, όχι έπαιξα πολύ άσχημα. Ήταν απίστευτα κακές παρτίδες. Κι αυτό γιατί συνειδητοποίησα την μέχρι εκείνη τη στιγμή πρωτιά μου. Είναι μάλιστα χαρακτηριστικό πως προπορευόμουν σε όλο το πρωτάθλημα και στο αντίστοιχο τουρνουά των αγοριών ήταν ένας Ρώσος και στον 10ο γύρο είχαμε κι δύο τους ίδιους βαθμούς 8/10 κι εκεί πέρα πρέπει να κάνεις δυνατό φινάλε. Κι αποδείχθηκε πόσο καλά προετοιμασμένος ήταν για εκείνη ειδικά τη στιγμή ενώ εγώ από την άλλη έσπασα παρόλο που είμαι από φύση μου αρκετά ψύχραιμη αποδείχθηκε τελικά πως δεν άντεξα την πίεση των τελευταίων γύρων.

Ήταν δύσκολο πρωτάθλημα...

Ναι οι αγώνες ήταν πολύ δύσκολοι, χωρίς ελεύθερη μέρα, η ψυχολογική ένταση που είχε συσσωρευτεί σε τόσους αγώνες, η κούραση, όλοι αυτοί οι παράγοντες πιστεύω πως ήταν υπεύθυνοι για τ' άσχημα αποτελέσματα των τελευταίων γύρων.

Και ξέρεις, ξαφνικά ο πολύς κόσμος γνωρίζει το σκάκι μέσα από το γυναικείο νου. Γυναίκα και σκάκι, είναι μια πικρή ιστορία στην Ελλάδα δεν νομίζεις;

Το γυναικείο σκάκι στην Ελλάδα δεν είναι αναπτυγμένο, ούτε έχει υψηλό επίπεδο. Νομίζω πως φταίει η έλλειψη συναγωνισμού. Δεν υπάρχουν πολλές γυναίκες που θα ασχοληθούν σοβαρά με το άθλημα.

Γιατί όμως;

Θάλεγα πως θεωρείται αντρικό παιχνίδι κι έτσι μέσα στην οικογένεια οι γονείς θα προτιμήσουν να στείλουν την κόρη τους χορό, μπαλλέτο αλλά όχι σκάκι.

Σελίδα 1/4